30 مهر 1331سالروز قطع رابطه ايران و انگليس

30 مهر 1331 دولت ايران در اعتراض به سياست هاى خصمانه‌ا‌ى که انگليسى‌ها به دنبال ملى شدن صنعت نفت عليه دولت و ملت ايران در پيش گرفته بودند، قطع روابط خود را با آن کشور اعلام کرد.

  دولت انگلستان پس از تصويب لايحه ملى شدن صنعت نفت ايران در مجلس شوراى ملى يک بار در 15 خرداد 1330 و يک بار در 6 مهر همان سال شکايت نامه‌هاى جداگانه‌اى را عليه ايران تنظيم و به شوراى امنيت سازمان ملل ارائه کرد. انگليسى‌ها در اين هر دو شکايت، ملى شدن صنعت نفت در ايران را تهديدى براى صلح و امنيت منطقه خواندند.

  نخست‌وزير وقت ايران محمد مصدق نيز با حضور در اجلاس شوراى امنيت ـ 21 مهر 1330 ـ و توضيحات خود توانست اين اتهام را رد کند و اهداف استعمارى بريتانيا در ايران را برملا سازد.

 

ادامه نوشته

فرانسه از بوربون ها تا جنگ جهانی دوم

خاندان بوربن ها : موسس اين سلسله هانري چهارم عموزاده گمنام هانري سوم است . سلطنتي که او به وجود آورد قريب دويست سال در فرانسه پايدار ماند. خود او تا 1610 م . برکرسي پادشاهي مستقر بود و مردم فرانسه در زمان او تقريباً در امن و راحت بودند، اما از سال 1610 م . که لويي سيزدهم روي کار آمد بار ديگر استبداد بر اين سرزمين حکمفرما شد و کاردينال ريشليو نيز او را در روش استبداديش تاييد ميکرد.ريشليو موسس معروف آکادمي فرانسه در دوران لويي سيزدهم قدرتي يافت و حتي پيروان او هم در کارهاي بزرگ اجتماعي تاثير بسزايي داشتند. از جمله يکي از آنها به نام مازارَن در دوران سلطنت لويي چهاردهم از افراد سرشناس و متنفذ کشور فرانسه گرديد. از سال 1661 لويي چهاردهم حکومت مطلقه اي در فرانسه ايجاد کرد که تا آغاز قرن هيجدهم دوام يافت . او سلطنت را وديعه الهي ميشمرد

ادامه نوشته

سياحان آلماني در ایران عصر صفوی

خلاصه:معرفي كتاب پنج جلدي "دردربار شاهنشاهان ايران "سفرنامه‌اي از انگلبرت كمپفرسياح قرن هفده ميلادي. شرح زندگي كمپفر ـ معرفي سفرنامه جهانگير ديگر بنام "اولئاريوس" كه درقرن هفده ميلادي به ايران سفركرده همراه با نقاشي‌هاي فراوان ـ سياحتنامه‌اي ديگر بنام "سفرنامه مشرق زمين" از "يوحان البرشت فون ماندلسلو" توقف كمپفر درايران 85 ـ 1683 ميلادي، ادامه سفر كمپفرازسال 1685 تا1694.

تعداد منابع و مآخذي كه دربارة ايران نوشته شده و بچاپ رسيده است به هزاران جلد مي رسد. ولي با وجود اين معدودي از آنها داراي ارزش فوق العاده علمي است كه از آنجمله ميتوان كتاب « در دربار شاهنشاه ايران » تأليف سياح آلماني انگلبرت كمپفر را نام برد. مؤلف در خلال سالهاي (1716-1651) ميزيسته، كتاب وي توصيف كامل وزنده و قابل اعتمادي از دربار و كاخ سلطنتي شاه ايران در نيمه دوم قرن هفدهم تشريح مي كند.

 

ادامه نوشته

تاریخ روابط ایران و آلمان

چکیده: امپراطوری آلمان مدتها بعد از امپراطوری‌های بریتانیا و روسیه در صحنه سیاسی و اقتصادی ایران ظاهر شد. در زمان صفویه و در دوران شاه‌ عباس كوششی برای ایجاد روابط با آلمان به عمل آمد ولی به نتیجه نرسید. درنیمه قرن نوزدهم و در زمان سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار روابط سیاسی و اقتصادی ایران و آلمان برقرار شد. ناصرالدین شاه در اولین مسافرت اروپائی خود در 1873 به آلمان هم سفر كرد و طی 9 روز اقامت خود در آن كشور با «ویلهم اول» امپراطور و «بیسمارك» صدر اعظم آلمان دیدار و گفت‌و گو نمود. این مقاله به بررسی تاریخ روابط ایران و آلمان می پردازد.

در دهه‌های پایانی قرن نوزدهم آلمان به تدریج به صورت یك امپراطوری مقتدر در افق سیاسی اروپا ظاهر شد و در صحنه سیاست جهانی نقش عمده‌ای را ایفا كرد. ناصرالدین‌شاه بسیار مایل بود تا با ایجاد روابط سیاسی و اقتصادی با آلمان، از آن كشور به عنوان حائلی بین دو رقیب بزرگ یعنی انگلستان و روسیه در ایران استفاده نماید. دیدار ناصرالدین‌شاه از آلمان سبب انعقاد یك قرارداد بازرگانی و كشتیرانی بین دو كشور شد. این قرارداد كه در ژوئن 1873 منعقد شد اولین پیمان رسمی میان ایران و آلمان محسوب می‌شود و مبنای مناسبات و روابط اقتصادی دو كشور در آینده گردید.

ادامه نوشته

فاطمیان مصر

شيعيان شام در زمان بني اميه دچار تضييقات هولناک بودند و در زمان عباسيان نيز آسوده نزيستند و بسياري از آنان درزندانها جان سپردند. دسته اي راه مشرق و جمعي راه مغرب را پيش گرفتند، از جمله ادريس بن عبداللّه بن حسن مثني برادر محمدبن عبداللّه بن حسن (کسي که با منصور بيعت کرد و سپس بيعت او را شکست ) بطرف مصر رفت و از ترس عباسيان در آنجا مخفي ماند و شيعيان مقيم مصر از آن جمله رئيس بريد عباسيان او را جاي امني نگه داشته و سپس به مراکش بردند و به کمک او شيعيان مراکش حکومتي بنام «ادريسيان » تشکيل شد که از 172 تا 375 ه' . ق. دوام يافت . ادريسيان خود را خليفه نميخواندند. دولتي که در ميان مسلمانان افريقا تشکيل شد و قوتي گرفت دولت فاطميان بود. اينان خود را از اين جهت فاطمي ميگفتند که منتسب به حضرت فاطمه دختر پيغمبر بودند. و همچنين آنها را عُبيدي ميخواندند زيرا موسس دولت فاطمي عبيداللّه مهدي نام داشت . همان هنگام که دولت شيعي آل بويه در مشرق جهان اسلام تشکيل يافت دولت فاطمي هم در مغرب کشورهاي اسلامي به وجود آمد. و در موقع حمله آل بويه به بغداد شيعيان مغرب نيز به مصر حمله کردند و گروهي از شيعيان ايراني به معزالدوله ديلمي پيشنهادکردند که خلافت را از عباسيان بگيرد و به فاطميان واگذارد.

ادامه نوشته